Goede morgen motorsportliefhebber,
Afgelopen weekend was het dan eindelijk zo ver. De 1e race van het seizoen 2009 op het TT-ciruit van Assen.
De voorspelling van het weer waren goed, de coureur was er klaar voor en de motorfietsen waren zo ver.
Op vrijdag was er nog een mogelijkheid om extra te trainen en die heb ik met beide handen aangepakt.
Zo kon ik nog wat ervaring opdoen op de nieuwe motor.
De nieuwe Shark helm was binnen en dat is wel een hele mooie moet ik zeggen.
In de trianing moest er nog wel wat ingereden worden en het was nog steeds wat onwennig maar het begin was er weer.
Op zaterdag stonden 2 tijdstrainingen op het programma.
De 1e training liep de motor goed en kon ik mijn rijstijl proberen aan te passen aan het motorvermogen en gewicht.
Een 1.58 en een beetje waren niet om naar huis te schrijven maar alle begin is moeilijk en de andere jongens hebben gewoon meer ervaring op deze 125 cc motoren.
Voor de 2e training heb ik nog het een en ander met Henk Jager doorgesproken tijdens het bekijken van de data en vol goede moed de baan weer op.
Nu begon de motor na 2 ronden te haperen en moest ik binnen komen om dit te laten verhelpen.
1 ronde later was het nog niet weg en dus weer naar binnen. Nu werd de laptop aangesloten en moest er electronisch iets aangepast worden.
Helaas reste er toen nog maar 1 ronde en kon ik mijn tijd niet verbeteren.
MMMMMM een 21 startplek, das niet waar ik op gehoopt had.
Nadat de motor ontmanteld was bleek de bobine defect en de aansturing van de powerjet werkte niet.
Dit was de werkelijke oorzaak van het haperen. Dit werd vakkundig verholpen en zo stond de motor "s avonds al weer gereed voor de racedag op maandag.
Op maandag om 11.30 uur mochten we de baan op voor een warm-up van 10 minuten waarin bleek dat de motor nu weer goed liep en ik wat dat betreft vol vertrouwen de race in kon.
En dan loopt het richting 15.00 uur en komt de start steeds dichterbij.
De zenuwen worden een beetje voelbaar. Gelukkig heb ik daar niet zo veel last van en al helemaal niet als er een uur voor de race nog 4 vriendinnen aan komen.
Met deze dames loop ik door de pitstraat naar het Park-Fermee en korte tijd later staan we op de starting-grid.
Toch leuk al die belangstelling van de fotografen.
En dan gaat na de opwarmronde het licht op rood en stijgt het toerental en het adrenaline-nivo.
GRRRR de start gaat niet goed en ik moet als laatste de 1e bocht in.
Gelukkig kan ik aansluiting houden met enkele rijders voor me maar de eerste ronden gaan niet echt heel lekker.
Dan krijg ik weer een beetje het juiste gevoel en kom ik in, wat lijkt op, een raceritme.
Ik kan inlopen op Mick Jansen en hem vrij makkelijk voorbij.
Het volgende mikpunt is niet zo heel ver weg en ook op hem loop ik snel in.
In wat al weer de laatste ronde is kan ik ook deze coureur uitremmen en zo kom ik als 14e over de finish.
14e zult u misschien zeggen??
Voor deze race was dit op dit moment het hoogst haalbare.
Door alle veranderingen en wijzigingen voelt het nog erg onwennig.
Deze motor is zo anders dan de 250 cc Honda van vorig jaar.
Het vermogen is minder waardoor je je geen fouten kan veroorloven.
De rempunten liggen heel anders. De bochtensnelheid is hoger.
Eigenlijk is alles anders.
Maar als team hadden we na de race toch een voldaan gevoel.
Alles was heel gebleven en ik had weer een beetje het racegevoel terug.
Iedereen raakt langzaam maar zeker op elkaar ingespeeld.
Ik wil dan ook Henk en Aaf, Frits en Marijke, Tom en Malou, Oscar, natuurlijk mijn parapludames en alle anderen bedanken voor hun inzet.
Wij gaan weer aan de slag om het werk wat is blijven liggen op te pakken om er zo voor de volgende race nog beter voor te staan.
Een snelle groet,
MarkBezemer # 26
